wytykać


wytykać
Coś idzie, biegnie, toczy się itp. wytkniętym torem zob. tor 1.
Nie wytknąć skądś nosa zob. nos 12.
Nie wytykając palcem zob. palec 9.
Wytykać kogoś palcami zob. palec 14.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • wytykać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, wytykaćam, wytykaća, wytykaćają, wytykaćany {{/stl 8}}– wytknąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, wytykaćnę, wytykaćnie, wytykaćnij, wytykaćnął, wytykaćnęli, wytykaćnięty {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wytykać — → wytknąć …   Słownik języka polskiego

  • nie wytykać – nie wytknąć [nie wyściubiać – nie wyściubić i in.] nosa — {{/stl 13}}{{stl 8}}{skądś} {{/stl 8}}{{stl 7}} nie wychodzić, nie odchodzić, nie odjeżdżać skądś, pozostawać stale w jednym miejscu : {{/stl 7}}{{stl 10}}W taki mróz nie wyściubiał nosa za drzwi. Nie wytykać, nie wystawiać, nie wysuwać skądś… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wytknąć — dk Va, wytknąćtknę, wytknąćtkniesz, wytknąćtknij, wytknąćtknął, wytknąćtknęła, wytknąćtknęli, wytknąćtknięty, wytknąćtknąwszy wytykać ndk I, wytknąćam, wytknąćasz, wytknąćają, wytknąćaj, wytknąćał, wytknąćany 1. «wysunąć, wystawić, wysadzić na… …   Słownik języka polskiego

  • oko — 1. Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało «zwrot podkreślający wyjątkowość i rzadkość czegoś»: (...) jeżeli zaufacie Ewangelii – zobaczycie rzeczy, których ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, a które Bóg przygotował dla tych, co Go… …   Słownik frazeologiczny

  • palec — 1. Chodzić koło kogoś na palcach «bardzo troskliwie obchodzić się z kimś, opiekować się kimś, dbać o kogoś»: Chodzisz koło niej na palcach, a ona ci tylko pyskuje! Ładne mi wychowanie. Roz bezp 2002. 2. Maczać w czymś palce «brać udział, zwykle… …   Słownik frazeologiczny

  • wytknąć — Coś idzie, biegnie, toczy się itp. wytkniętym torem zob. tor 1. Nie wytknąć skądś nosa zob. nos 12. Nie wytykając palcem zob. palec 9. Wytykać kogoś palcami zob. palec 14 …   Słownik frazeologiczny

  • błąd — m IV, D. błędu, Ms. błędzie; lm M. błędy 1. «niezgodność z obowiązującymi regułami pisania, liczenia, wymowy itp.; odstępstwo od normy; pomyłka» Błąd ortograficzny, gramatyczny. Błąd zecerski. Błąd wymowy. Błąd w rachunku. Rysunek pełen błędów.… …   Słownik języka polskiego

  • cenzurować — ndk IV, cenzurowaćruję, cenzurowaćrujesz, cenzurowaćruj, cenzurowaćował, cenzurowaćowany «dokonywać cenzury (publikacji, widowisk itp.)» przen. «oceniać, krytykować; wytykać błędy» Cenzurować znajomych. Cenzurować czyjeś zachowanie, wygląd …   Słownik języka polskiego

  • kłuć — ndk Xa, kłuję a. kolę, kłujesz a. kolesz, kłuj a. kol, kłuł, kłuty 1. «przebijać coś czymś spiczastym, ostro zakończonym, ranić przez ukłucie» Kłuć igłą, szpilką. Kłuć bagnetem. Kłujące ciernie. Rana kłuta. 2. «wywoływać wrażenie ostrego,… …   Słownik języka polskiego